Werkgeluk

Als terugkeer na een burnout moeizaam gaat …

 
Saskia viel uit wegens medische klachten en burnoutverschijnselen.
 

Na enkele maanden ziekte was ze in staat om haar werkzaamheden bij een non-profit organisatie stap voor stap weer op te pakken.

Maar ondanks dat het weer de goede kant op ging merkte ze dat het heel veel moeite kostte om weer op haar oude energieniveau terug te komen. Ze kon zich daardoor niet aan het beoogde opbouwschema houden en haar re-integratie stagneerde. 

Ze klopte bij me aan omdat graag een antwoord wilde op de vraag waarom ze zich nog steeds zo moe voelde. Kwam dat door stress op het werk of door haar medische klachten of door andere dingen? Tijd dus om eens kritisch alle energielekken in kaart te brengen en de onderliggende patronen aan te pakken.

Ik liet Saskia vragenlijsten invullen om als eerste een helder beeld te krijgen van de aard en ernst van haar stressklachten, en vervolgens om haar werkbeleving op organisatie- en functieniveau in kaart te brengen. Tijdens de intakefase, waarin we tevens de uitkomsten van de metingen bespraken, kwam vooral naar voren dat Saskia niet gewend was om goed voor zichzelf te zorgen.

 

Alsmaar aan het rennen

Ze was alsmaar voor iedereen aan het rennen, of het nu haar leidinggevende, collega’s, of klanten waren. Daardoor werden de projecten en taken waar zij verantwoordelijk voor is opzij geschoven en kregen alle (energievretende) ad hoc vragen en verzoeken voorrang. Wat ervoor zorgde dat Saskia steeds achter de feiten aanholde en het gevoel had dat ze haar werk nooit af had. En dat ze haar werk niet onder controle had; iets wat door medewerkers vaak wordt genoemd als een van de grootste oorzaken van stress. Daarnaast vond ze het heel lastig om haar eigen grenzen te bepalen en aan te geven omdat ze zo gewend was om alles en iedereen in de buitenwereld tegemoet te komen.

De onderwerpen waarmee we dan ook (onder andere) aan de slag gingen in de coaching die hierop volgde waren:

  1. Hoe zorg ik goed voor mezelf?
  2. Hoe ga ik mezelf (én mijn gezondheid en welzijn) serieus nemen en dat als mijn belangrijkste prioriteit beschouwen?
  3. Hoe plan ik mijn werk zodanig in dat ik míjn taken afkrijg, en daarnaast nog tijd overhoud om ad hoc zaken af te handelen?
  4. Hoe leer ik vaker ‘nee’ te zeggen zonder me daar schuldig over te voelen?
 
 

Ingesleten gedrag en onderliggende patronen

 

Voor velen denk ik hele herkenbare worstelingen op het werk! Het is zo belangrijk dat je hier praktische handvatten voor hebt, en tegelijkertijd inzichtelijk krijgt welke patronen dit gedrag aansturen. Bewustwording is de eerste stap op weg naar verandering.

En dat verandering in dit soort diep verankerde patronen niet altijd gemakkelijk is zal Saskia beamen. Maar ze heeft doorgezet en intussen is ze weer volledig gere-integreerd en heeft ze haar werkplezier teruggevonden. Ze heeft overzicht in haar werk kunnen creëren en durft beter op te komen voor haar eigen belangen en prioriteiten. Zo heeft ze meer tijd kunnen vrijmaken voor energiegevende taken door een aantal energienemende klussen af te stoten of te reorganiseren. En dat heeft haar rust, balans én meer voldoening gebracht.


In haar eigen woorden:

 

“Ik voel me energieker en heb meer overzicht in mijn werk. Ik heb nu mijn prioriteiten helder en heb een heldere planning gemaakt zodat ik dagelijkse focus heb. Ik durf beter mijn grenzen aan te geven en laat me minder afleiden. ‘Nee’ zeggen is nog steeds wel lastig, maar ik zie ook dat ik nu al veel beter voor mezelf opkom dan eerst. Dus daar ben ik zeker in gegroeid en daar ben ik ook heel blij mee.”Toen ik haar vroeg waar ze de grootste stappen in had gezet zei ze:

“Ik vond de eerste analyses heel fijn omdat daar heel duidelijk uit bleek waar nu eigenlijk het probleem zat bij mij. En hoe bepaalde aspecten van mijn werk maar ook mijn eigen patronen bij hebben gedragen aan mijn burnoutklachten. Ook werd duidelijk waar ik wel en niet energie van krijg in mijn werk en dat ik daar zelf best veel invloed op heb. Ik heb door deze inzichten mijn werk anders in kunnen vullen en dat heeft mijn werkplezier met 100% verhoogd.”

 

 

Terugval na burnout komt (te) vaak voor

Als de re-integratie stagneert dan is het belangrijk om op tijd in te grijpen. Terugval na verzuim door burnoutklachten komt helaas regelmatig voor. Vaak is het een kwestie van onvoldoende begeleiding tijdens het ziekteproces, waardoor je te weinig inzicht krijgt in het eigen handelen en de mechanismen en patronen die eronder zitten.

Maar nog vaker komt het doordat de begeleiding niet of te weinig wordt voortgezet tijdens het re-integratieproces. En juist in deze fase is het zo belangrijk omdat het er dan op aankomt. Dan doen allerlei (lastige) werksituaties een beroep op je, om dat wat je geleerd hebben in de praktijk te brengen en er nu anders mee om te gaan.

En dat gaat vaak met 2 stappen voorwaarts en 1 stap terug. Dit proces vraagt dan ook om geduld, doorzettingsvermogen én goede begeleiding.

 
 
 

***

 
 
Leuk als je wilt reageren op deze blog! Dat kan hieronder.
Let op: In verband met spam wordt je reactie niet meteen zichtbaar.
 
 

Delen mag ook! Dat kun je doen via de social media buttons hieronder.

 

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *