Waarom een beroepskeuzetest je niet aan je droombaan helpt

“Ik zat niet meer op mijn plek bij mijn werkgever. Ik had inmiddels bijna iedere persoonlijkheids- en beroepskeuzetest gedaan die er te vinden zijn. Maar die hielpen me geen steek verder. Ik solliciteerde naar andere banen, maar de mensen waarbij ik op gesprek kwam merkten dat ik niet echt enthousiast was. Zo liepen de gesprekken steeds uit op een afwijzing.”

Klinkt Desirees verhaal je bekend in de oren? Je bent niet meer gelukkig in je werk. Je vraagt jezelf al maanden af wat je nu in ‘s hemelsnaam moet gaan doen. ‘Ik weet dat ik dit niet meer wil, maar wat dan? Waar word ik nu echt gelukkig van?

 

Beroepskeuzetest

 

Je besluit een beroepskeuzetest te doen. Vol goede moed ga je aan de slag. En binnen een halfuur ben je een mooi rapportje met adviezen rijker. Maar helaas, ook weer een illusie armer. De uitslag is zo breed te interpreteren dat je er weinig mee kan. Of het geeft je zoveel mogelijkheden dat je door de bomen het bos niet ziet. Of het duwt je een richting op waar je helemaal niet blij van wordt of dat ver onder je niveau ligt.

‘Heb jij een test om erachter te komen waar mijn hart sneller van gaat kloppen?’ wordt mij regelmatig gevraagd. Mijn antwoord is dus meestal ‘Nee’. Of iets genuanceerder: ‘dat ga je niet ontdekken met alleen een test’.

Mensen die op zoek zijn naar ander werk denken vaak dat een test al hun verborgen loopbaanwensen gaat onthullen. En hopen dat ze daarmee al hun vragen beantwoord krijgen. Het liefst willen ze op een briefje die gave functie, en als het even kan graag ook de naam van de organisatie erbij ;-). Moet ik er nog bij vertellen dat dit een illusie is?


Ik geef je 3 redenen waarom je met een beroepskeuzetest je droombaan niet gaat vinden:


1)  Het invullen ervan spreekt je ratio aan

Dit vind ik persoonlijk een van de belangrijkste redenen om je niet blind te staren op een test. Het hoofd is een heel fijn ‘ding’ om te hebben. Maar soms ook niet. Als het gaat om loopbaanvragen dan kan het behoorlijk in de weg zitten. Ons ego is er namelijk op gefocust alles bij het oude te houden. Hoe vreselijk je situatie nu ook is. Er zullen steeds gedachten zijn die je wijzen op de gevaren van een nieuwe stap. Je hoofd is dus niet de beste raadgever in deze. En laten de vragen in een beroepskeuzetest juist je ratio aanspreken om tot inzichten te komen.

2)  Het is zoeken naar externe bevestiging

Als je twijfelt aan je loopbaan, en misschien ook aan jezelf, dan is de neiging om bevestiging in de buitenwereld te zoeken groot. En als iets niet werkt als je een belangrijke keuze te maken hebt dan is dat het wel. Want laten we wel zijn: je partner zegt zus, je beste vriendin zo, en je moeder weer iets anders. En een test kun je misschien wel beschouwen als de buurman die er ook nog iets van vindt. Wat doe je dan met al die visies en meningen? Natuurlijk allemaal heel erg goed bedoeld. Maar het maakt de brij in je hoofd vaak alleen maar erger.

3)  Het gaat uit van een norm en is niet op zoek naar jouw uniciteit

Om een automatisch rapport te kunnen genereren moet een test wel werken met een bepaalde standaardisering. Je valt of in dit hokje, of in dat hokje. Je bent type zus of je bent type zo. Maar jij bent niet gemiddeld en wilt ook niet als zodanig beschouwd worden! Je wilt toch juist ontdekken wat jou uniek maakt, zodat je dat kan inzetten om een baan te vinden die bij jou past? Niet bij je buurvrouw of je achterneef 😉


Eigenlijk zijn er nog veel meer dan deze drie redenen te benoemen.
Ik geef je er nog een paar:

  • Ze zijn vaak van matige kwaliteit (zeker de gratis en bijna-gratis testen)
  • Ze stellen geen open vragen waardoor er geen diepgang en innerlijk onderzoek plaatsvindt
  • Ze baseren de uitslag op minimale informatie: interesses, soms persoonlijkheid en als je geluk hebt ook je kwaliteiten. Maar er is zoveel meer! Wil jij ook niet ontdekken wat je drijfveren zijn? Wat je belangrijk vindt? Je passie? Je missie?
  • Ze gaan uit van een momentopname. Als je in een ‘depressieve’ bui bent (en de kans is aanwezig als je je even helemaal wanhopig voelt over je werk en je loopbaan), dan heeft dat invloed op hoe je de test invult. En het zal dan ook de uitslag kleuren.


‘Hoe kom ik er dan wel achter wat ik wil??’ vraag je je nu waarschijnlijk af? Mijn antwoord is: door zelfonderzoek.

Want om te weten waar je hart sneller van gaat kloppen moet je voelen (om überhaupt op te kunnen merken dát je hart sneller gaat kloppen ;-)). En daarvoor is een proces van zelfonderzoek, naar binnen gaan en reflectie nodig. En iemand die je kritische vragen stelt, zaken toetst i.p.v. je antwoorden voor waarheid aan te nemen, je een spiegel voorhoudt en doorvraagt. Net zolang totdat er iets in jou wakker wordt. En jouw ogen gaan schitteren. En dat gaat het invullen van een test je meestal niet brengen.

Wees daarom bedachtzaam voordat je al je hoop op een beroepskeuzetest vestigt. Meestal is het zonde van je geld en de tijd die je erin steekt. Dat ondervond dus ook Desiree.

Vertrouw er liever op dat jij alle antwoorden in je hebt en dat jij diep van binnen weet wat voor jou klopt. Als hoger opgeleide professional wil jij toch niet ‘achter in de bus zitten’ en iets of iemand anders jouw koers laten bepalen? Liever zit je toch ‘vóór in de bus’, achter het stuur van je eigen (carrière)bus? Want alleen op die plek heb je zelf de touwtjes in handen om vervolgens jouw droom werkelijkheid laten worden.

***

Similar Posts

2 Comments

  1. Wat heb je dit mooi verwoord, Gertrud!Ik heb een vergelijkbaar verhaal gisteren nog in een oriënterend gesprek gehouden. Dank voor de heldere formulering.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *