Iene miene mutte… of toch liever bewust kiezen?

keuzestress


De dertigers en veertigers van nu zijn mensen die veel willen meemaken en alles willen beleven.
We hebben het druk. We moeten en willen ons voor de volle honderd procent inzetten voor ons werk, en tegelijkertijd willen we ook een leuke relatie, kinderen, sporten, verre reizen maken, en contacten onderhouden met vrienden. Kortom, we hebben veel te weinig tijd om alles mee te maken wat we graag zouden willen.

Volop keuzes dus. En dat heeft ‘keuzestress’ tot gevolg: Ga ik voor mezelf beginnen? Zal ik een sabbatical nemen en met mijn rugzak de wereld over trekken? Is het al tijd voor een vaste relatie en kinderen? Het dilemma bestaat niet alleen uit een onbalans tussen werk en privé; het heeft ook alles te maken met het moeten kiezen. Die talloze mogelijkheden om het leven voor jezelf zo plezierig mogelijk in te richten, leveren stress en rusteloosheid op en zorgen ervoor dat veel van onze leeftijdsgenoten in een dip raken of overspannen raken.

Kiezen is dan ook tot een ware kunst verheven en veel mensen hebben er moeite mee. Er zijn zoveel mogelijkheden om uit te kiezen, van kleine tot grote keuzes. En hoe weet je nou dat je de juiste keuze maakt? Als je niet weet wat de juiste keuze is, ligt uitstellen van beslissingen op de loer. Niet alleen omdat er zoveel te kiezen valt, maar vooral door de angst het verkeerde te kiezen. De gedachte is vaak: als ik voor A kies, dan mis ik B’. Dus blijf je twijfelen en afwachten. Dat kan behoorlijk wat spanning geven en leiden tot keuzestress. En ondertussen wordt het steeds lastiger om te beslissen.

Vaak willen we beslissingen nemen met het hoofd en raken daardoor verdwaald in het doolhof van verschillende afwegingen, scenario’s, berekeningen en bijbehorende consequenties. Maja Storch beschrijft in haar fantastische boekje ‘Beslist gelukkiger – het geheim van goede beslissingen’ hoe je kunt leren goede keuzes te maken. Ze verklaart dat het willen kiezen met alleen het hoofd vaak leidt tot een impasse – ‘ik weet het niet meer!’ – en vervolgens frustratie. Kennelijk is het ratio alleen niet in staat om beslissingen te nemen. Daar is dus nog iets anders voor nodig.

De essentiële factor bij het maken van keuzes zijn onze ‘somatische merktekens’; ik noem het ook wel lichaamssignalen. Anderen noemen het gevoel, alhoewel dat volgens mij een beetje te breed is en niet precies aanduid wat dat dan is.

Lichaamssignalen werken als een stoplicht dat ons beveelt om te stoppen of door te rijden. Dit beoordelingssysteem kent in zijn oorspronkelijke vorm slechts twee vormen: ‘goed’ of ‘slecht’ en is dus heel duidelijk.

Dit beoordelingssysteem ontstaat doordat onze hersenen ervaringen opslaan tijdens ons leven. Daarmee stelt het ons in staat ons zodanig te gedragen dat we:

– een optimaal vermogen hebben om te overleven en
– een optimale mate van welbevinden kunnen bereiken

De ervaringen die in dit kennisreservoir worden opgeslagen genereren lichaamssignalen en hebben zodoende een directe invloed op ons gedrag. De lichaamssignalen die uit dit reservoir voortkomen, vormen een betrouwbaar navigatiesysteem dat ons van een goede basis voorziet om een besluit te kunnen nemen.

Om onze lichaamssignalen te leren waarnemen en opvolgen is het nodig dat we ons ‘ik’ leren waarnemen; het leren observeren van alles wat er in ons lichaam gebeurt. Dit vergt van ons dat we af en toe even ‘stil’ zijn. Even geen afleiding zoeken, even niet praten, even niet nadenken. Ik noem het ook wel ‘even inchecken’. Je bewust worden van je lijf; hoe voel ik me momenteel, waar voel ik welke sensatie en wat zegt mij dat? Dit kun je heel goed oefenen door bijvoorbeeld aan mindfulness, meditatie of yoga te doen. Anderen kiezen voor Tai Chi of Chi Qong. Het maakt niet zoveel uit, zolang het maar iets is waar je je prettig bij voelt, je even de stilte op kan zoeken en je bewust wordt van je lichaam.

Een nuttige oefening voor als je het nog niet zo gemakkelijk vindt om je lichaamssignalen te duiden: Observeer eens een paar weken wat er in je lijf gebeurt als er iets vervelends gebeurt. Waar voel je wat in je lijf? Schrijf dit op en houd het een paar weken bij. Hetzelfde doe je op het moment dat je iets fijns meemaakt. Wat voor signalen geeft je lichaam dan af? Meestal zal je lichaam min of meer dezelfde signalen afgeven bij fijne gebeurtenissen en zo ook bij minder fijne situaties. Door het een tijdje te observeren leer je je eigen lichaamssignalen kennen en onderscheiden, en zal dit je helpen als je voor belangrijke keuzes staat.

Uiteraard is het zo dat we beslissingen niet alleen middels onze lichaamssignalen kunnen maken, een gezond verstand is hierbij ook belangrijk. We hebben die hersenen immers niet voor niets gekregen! Zorg ervoor dat deze twee gaan samenwerken. Naarmate je meer geoefend raakt in het observeren en herkennen van je lichaamssignalen zul je merken dat je lichaamssignalen een belangrijke eerste indicatie afgeven, waarna je het met je ratio nog een keer wilt beargumenteren en bevestigen.

***

Hoe kies jij? Reacties op dit artikel zijn welkom via de knop ‘Reageer op dit artikel’.

© 2012 Gertrud de Witte – ESENZIA WerkGelukCoaching, alle rechten voorbehouden.

 

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *