Hoe vatbaar ben jij voor werkstress?

Stress op de werkvloer is het grootste beroepsrisico in ons land, volgens het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Daarom kondigde Minister Asscher onlangs een nieuwe campagne aan om werkstress bespreekbaar te maken en aan te pakken.

Vrijwel iedere organisatie heeft te maken met stress op het werk. Een derde van het werkgerelateerde  ziekteverzuim wordt veroorzaakt door stress. Van de Nederlandse werknemers zegt 40 procent vaak tot altijd heel veel werk te hebben en 36 procent noemt het werk hectisch. 

werkstress

Asscher zet daarom werkstress de komende vier jaar hoog op de agenda van zowel werknemers als werknemers. De Inspectie SZW gaat in ieder geval extra controleren op gezonde werktijden, werkdruk en agressie op de werkvloer.

Stress op het werk kan te maken hebben met te veel werk of juist met te weinig werk. Ook slechte arbeidsverhoudingen of onregelmatige werk- en rusttijden kunnen werkstress veroorzaken. Of werkstress ontstaat hangt in belangrijke mate af van de mogelijkheden om zelf invloed op het werk uit te oefenen en om problemen in het werk te kunnen oplossen. Werkdruk kan dus leiden tot werkstress, maar hoeft niet; de een is er gevoeliger voor dan de ander.

In eerdere artikelen uit de serie Werkdruk en Werkstress heb ik je al de feiten verteld over dit onderwerp, de oorzaken en de symptomen. Deze keer neem ik de risicogroepen van werkstress onder de loep. Wie is er nu het meest vatbaar?

Werknemers die het meeste risico lopen op werkstress, met dikwijls overspannenheid en burnout tot gevolg, zijn in te delen in acht groepen. Het gaat dan bijvoorbeeld om vrouwen met een dubbelfunctie of gedreven werknemers die het jammer vinden dat een dag maar 24 uur heeft.

 

De acht groepen zijn als volgt:

De perfectionisten
Medewerkers die carrière willen maken, veel verantwoordelijkheidsgevoel hebben en geen fouten mogen maken van zichzelf. Ze hebben de lat hoog liggen. Ze hebben niet zozeer te lijden onder de zweep van hun manager, maar onder hun eigen innerlijke zweep.

De ‘ik houd alles liever bij het oude’ mensen
Mensen die niet met veranderde werkomstandigheden om kunnen gaan. Ze hebben bijvoorbeeld een nieuwe manager, moeten dealen met ellebogenwerk van collega’s, krijgen nieuwe verantwoordelijkheden of werken te lang en te vaak onder druk.

De ‘onder spanning staande’ mensen
Degenen die hard werken en thuis veel spanningen hebben of een persoonlijk verlies moeten verwerken. Daardoor kunnen ze geen enkele ontspanning vinden en verliezen ze het vermogen overzicht te houden, te relativeren en zich ergens op te concentreren.

De uitstellers
Medewerkers die weinig besef van tijd hebben, alles uitstellen en steeds achter de feiten aanlopen. Daardoor zien ze een muur van problemen op zich afkomen en verliezen ze het overzicht en de controle over hun werkzaamheden.

De veiligheidszoekers
Mensen die hun hele leven veiligheid gezocht hebben in hun positie, hun financiële onafhankelijkheid en hun thuisbasis. En worden dan ineens geconfronteerd worden met onveiligheid in de vorm van bijvoorbeeld pesten, bedreigingen of een ontrouwe partner. Daarmee worden ze compleet uit het lood geslagen.

De verantwoordelijken
Mensen die zich altijd verantwoordelijk voelen voor anderen en geen ‘nee’ kunnen zeggen. De sub-assertieve types die zichzelf alsmaar op de tweede plaats zetten. Sommigen van hen uiten zich moeilijk, voelen zich snel schuldig, onthouden alles wat fout gaat en blijven eindeloos piekeren. Anderen die zich wel kunnen uiten, trekken zich het leed van anderen sterk aan en voelen zich voor hen verantwoordelijk; de echte helpers. In deze groep vinden we bijvoorbeeld veel medewerkers uit de gezondheidszorg en het welzijnswerk.

De gedrevenen
Medewerkers die het jammer vinden dat een dag maar 24 uur heeft. Ze verzetten bergen en zijn in betrekkelijk korte tijd tot grootse dingen in staat. Zelfs tijdens de vakantie worden mobiel en laptop meegenomen om de mail in de gaten te houden en zaken te kunnen regelen. Zelfs tijdens de barbecue of op de golfbaan lukt het ze niet om afstand te nemen van de telefoon. Het zijn de strebers die zes dagen per week op dubbele snelheid werken.

De powermama’s
Dit zijn de vrouwen in een dubbelfunctie. Een drukke baan én een druk gezinsleven inclusief huishouden. Vaak hebben zij het gevoel dat ze zich in hun werk extra moeten bewijzen, terwijl ze thuis vaak ook nog eens de meeste verantwoordelijkheid op zich nemen.

 

Binnen deze acht risicogroepen zijn mensen in de volgende situaties het meest vatbaar voor de negatieve gevolgen van werkdruk:

– werknemers onder de 40 – zij hebben het sterkste gevoel veel te moeten presteren

– werknemers in de zorg, hulpverlening en het onderwijs – spreekt voor zich denk ik…

– alleenstaanden – bij hen ontbreekt de steun van een thuisfront en daarmee het relativeren van het werk

– middenmanagement – zij moeten vaak dealen met kritiek van twee kanten en weinig waardering

 

Het zal mij benieuwen of Asscher zal slagen in zijn opzet om werkstress te reduceren in ons toch al gestreste landje. Zeker zolang we nog kampen met een hoog werkloosheidscijfer. Want dan zeuren we toch minder snel over werkdruk. En ergens vinden we het ook nog steeds fijn om hard te werken. Het maakt dat we ons nuttig en belangrijk voelen, en worden we gewaardeerd voor onze inspanningen. Vaak hangen we zelfs onze identiteit eraan op; we zíjn ons werk. Des te harder worden we getroffen als het daar niet lekker loopt.

Maar nog steeds is voor velen alles beter dan géén werk in deze tijd. En dus buffelen we maar door…


Bron: PW de Gids – 25 juni 2014

***


Wil je leren hoe je (werk)stress effectief en duurzaam aan kunt pakken? 
Kijk dan ook eens hier:

Van stress naar YES! – In 90 dagen van je (werk)stress af zodat je weer kunt genieten van je werk en je leven. Klik hier voor alle info

 

 

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *