Waarom druk zijn in december niet werkt

Ben je ook zo druk deze laatste weken voor de Kerst? Stress om al je werk af te krijgen? Hopelijk heb je lekker een paar dagen, misschien zelfs een week of langer vrij gepland rondom de feestdagen. En ook voor die periode stiekem toch een heel lijstje met dingen die je wilt doen?

Zo gaat het bij mij tenminste. Ik wil nog van alles doen en afkrijgen voor eind volgende week. Je kent het wel, van die projectjes en klusjes waar je vaak niet aan toekomt in de dagelijkse ratrace, maar die je mooi even kan doen als het rustig is. Ook zitten er allemaal ideeën met bijbehorende actiepunten in mijn hoofd die ik alvast wil uitwerken voor het nieuwe jaar. Dus mijn weekje vrij tussen Kerst en Oud & Nieuw stond al helemaal volgepland. En ja, het ergste is dus dat ik al een heel lijstje gemaakt had met vooral werkzaken.

Ik heb een week vrij gepland en dan ga ik zitten werken? Het moet niet gekker worden. ‘Ja maar, ik plan geen afspraken in’, zeg ik dan tegen mezelf. ‘Ja maar, ik kan het gewoon thuis achter de laptop doen. Ja maar, dit vind ik niet erg om te doen.’

Ja maar, DAN BEN IK DUS NOG STEEDS NIET VRIJ!

Hmmm, hardnekkig patroon van altijd maar nuttig bezig moeten zijn, en mezelf vooral niet gunnen om een hele week lang even helemaal niets te hoeven. Herkenbaar?

 

werkstress december

 

Vorige week kreeg ik een mooie boekentip. Jaap Voigt legt in zijn boek ‘Leven en werken in het ritme van de seizoenen’ prachtig uit hoe we meer een kunnen zijn met de seizoenen, en hoe we ons leef- en werkritme er op af kunnen stemmen. Nu ben ik zelf niet direct een natuurdeskundige maar vind het wel heel interessant hoe dit ons beïnvloedt. En hoe ver wij vandaag de dag eigenlijk verwijderd zijn van leven mét de natuur.

 

Leven en werken in het ritme van de seizoenen

We zijn geneigd de seizoenen en de wisseling van de seizoenen te zien als iets dat buiten ons om plaatsvindt. Natuurlijk trekken we een andere jas aan als het kouder wordt of doen wat uit in de zomer. We plannen onze vakanties als we zon verwachten, maar daar blijft het dan vaak bij. Zo beleven we de seizoenen misschien wel aan den lijve, maar zijn we ons er nog steeds niet van bewust hoezeer we zelf opgenomen zijn in en deel uitmaken van die cyclische beweging door het jaar heen. Sterker nog, wij mensen zijn de seizoenen. Ons fysieke lichaam en ons gevoel doorlopen de lente, zomer, herfst en winter. Wij zijn de belichaming van dat ritme.

Jaap Voigt

 

Dat klinkt heel logisch en mooi. Maar toch lijken we er dwars tegenin te gaan. We leven in een voortdurende verandering en drang tot vernieuwing. Alles moet groter, meer en sneller. Het houdt ons scherp, in beweging en jong. Maar tegelijkertijd is het ritme dat we onszelf en anderen hiermee opleggen niet echt gezond op de lange termijn.

Druk, druk, druk is voor veel mensen een dagelijks fenomeen, zowel in werk als vrije tijd. We bepalen zelf ons ritme en doen dat op basis van feestdagen en schoolvakanties. Maar vooral door alles wat we van onszelf moeten en wat we ons op laten leggen door de buitenwereld.

Het ritme van de natuur

Voigt nodigt ons dus uit in de wereld van de natuur. De seizoenen in onze klimaatzone hebben ons namelijk veel meer te bieden dan we gemiddeld genomen toelaten. We nemen ze waar, we hebben ze middels data vastgelegd en we bedenken er allerlei activiteiten omheen. We zijn blij als de herfst en de winter weer voorbij zijn en hopen dat de zomer zo lang mogelijk duurt. Dit past uitstekend bij ons Westers idee van maakbaarheid.

Als we echter toestaan ons zelf te zien en te voelen als onderdeel van de natuur, dan leven de seizoenen ook in ons. We zijn lente en zomer: een periode van groeien, bloeien, naar buiten, groter, meer, en sneller. Maar ook zijn we herfst en winter: een tijd van oogsten, terugkijken, naar binnen, rust, trager, wat minder…

En net dat laatste laten we steeds minder toe. Stilstaan past niet in onze enorme drang om van alles te realiseren. Want stilstaan is achteruit gaan. Maar we kunnen ook anders naar stilstaan kijken. Namelijk als een tijd van consolidatie en rijping, van lessen trekken en van introspectie, van voorbereiding om dat wat neergevallen is even in rust te laten nestelen. Zodat het straks in de lente weer kan kiemen. En dan wordt stilstaan een voorwaarde om goed te kunnen blijven functioneren en te vernieuwen, ook op de lange termijn.

December staat voor afronding en rust

Voigt raadt dan ook aan om de dagen tussen Kerst en 4 januari zo vrij mogelijk te houden. Dit is het meest statische moment van het jaar. Echte ‘yin-tijd’: stilte, donker en rust.

Start in deze periode geen nieuwe activiteiten op maar geef prioriteit aan afronding, afscheid en rust nemen. Blijf open staan voor wat zich in en om je heen voordoet maar grijp niet in. Het is een periode van diepe rust waarin je het leven kunt ervaren als een autonoom proces: het kiest de meest natuurlijke weg. In die leegte van het niet-weten laat het meest eigene van jezelf zich zien.

Stel je als neutraal waarnemer op en laat je eigen belangen zoveel mogelijk los. Dit is een periode waarin je volop de gelegenheid krijgt het vertrouwen te versterken in de eigen loop van de dingen; je zult dit in januari en februari voor de ontwikkeling van je nieuwe kiemen hard nodig hebben. In deze periode werken het najagen van doelen en wilskracht daarin zeer verstorend.

Kortom: maak een bedding waarin voldoende rust en stilte heersen. Zie af van een overdaad aan leuke dingen doen, klusjes, uitjes die je misschien geneigd bent in te plannen rond Kerst en Oud & Nieuw. Vaak heb je er later toch spijt van; het was weer teveel.

Nog maar even wat meer schrappen van mijn to-do-lijstje dus 😉

 

Leven en werken in het ritme van de seizoenen

 

Leven en werken in het ritme van de seizoenen

Jaap Voigt

 

 

 

 

 

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *