Waarom uitstelgedrag niet zo onschuldig is als het lijkt

Waarom uitstelgedrag niet zo onschuldig is als het lijkt

 

Al langere tijd wilde ik een artikel schrijven over uitstelgedrag, omdat zoveel hoogopgeleiden hiermee worstelen. Maar ik schoof het steeds voor me uit haha. Nu is het zover ;-).

Wanneer je uitstelt, creëer je een hoop stress. Omdat de to-do-lijstjes steeds langer worden en zolang iets niet gedaan is blijf je er ook in je hoofd mee bezig. Kostbaar werkgeheugen dat onnodig in beslag wordt genomen.

uitstelgedrag, uitstellen, perfectionisme, faalangst, angst voor succes

Door de aanhoudende stress ervaar je vervolgens je werkelijkheid en de wereld om je heen vanuit deze staat van zijn. Alles en iedereen wordt een soort vijand. Maar dat niet alleen: je zendt deze stress ook uit. Het universum stuurt je vervolgens meer van hetzelfde terug en zo wordt het een normaal onderdeel van je realiteit.

De saboteur aan het werk

Niet heel fijn dus. Uitstellen is dan ook een van de grootste vormen van zelfsabotage die je blokkeert in verschillende contexten van je leven. Het kan zich in het groot voordoen, bijvoorbeeld door steeds maar geen stappen te zetten om eindelijk die nieuwe carrièrestap handen en voeten te geven. Maar ook in het klein komen ze heel veel voor:

Die overvolle inbox met te veel e-mails die je steeds wilt ordenen. In plaats van je inbox op te ruimen en een ​​filter aan te maken die de e-mails in hun respectievelijke mappen afleveren, groeit de lijst steeds verder en blijf je achter de feiten aanlopen.

De zakenrelatie die je al weken zou bellen om een afspraak in te plannen, maar je kunt jezelf er niet toe zetten.

Dat ene klusje in huis, waar je al maanden tegenaan zit te hikken en wat je waarschijnlijk maar een half uurtje tijd zal kosten, dat steeds blijft liggen. De fotolijstjes die opgehangen moeten worden, of de kast die al maanden uitpuilt en niet meer dicht kan.

Hoeveel energie kost je het schuldgevoel, de zelfkritiek en de schaamte elke keer als je er weer voorbij loopt of eraan denkt?

En wat maakt dat je het steeds maar uitstelt? Meestal is het geen bewuste onwil, maar een onderhuidse saboteur die aan het werk is.

3 dieperliggende oorzaken van uitstelgedrag

Ik heb 3 dieperliggende oorzaken van uitstelgedrag op een rij gezet:

1) De ‘Why’ ontbreekt

Als je geen idee hebt waarom je iets zou moeten doen, waar het toe dient, dan is het lastig om in beweging te komen. Je ziet het nut er niet van in.

Uitstellen gebeurt ook omdat de drijfveer ontbreekt; er is geen innerlijk verlangen om iets tot stand te brengen, om een resultaat te boeken. Dit zien we vaak bij mensen die geen voldoening meer halen uit hun werk: ze worden meesters in uitstellen. Er is geen drijfveer meer, de passie en de ‘why’ ontbreekt. En dan voeren ze hun taken uit met een gevoel van ‘moeten’, omdat het nu eenmaal van ze verwacht wordt. Maar dan wel met een hele diepe zucht ;-).


2) Angst om te falen

Angst om te falen zien we vaak terug bij perfectionisten. Je stelt uit omdat je bang bent fouten te maken, om door de mand te vallen. Dus dan maar niet doen, dan kan het in ieder geval niet misgaan. Vaak stel je ook uit omdat je vindt dat je het nog niet goed genoeg kunt. Eerst moet je dit nog leren of dat nog beter uitgezocht hebben. Maar dat moment komt niet omdat het nooit goed genoeg is. En half werk afleveren is natuurlijk geen optie.

3) Angst voor succes

Angst voor succes is vaak wat minder herkenbaar, maar zeker niet minder aanwezig. Het brengt nieuwe verantwoordelijkheden met zich mee en dwingt je om jezelf te laten zien. En dat is juist waar je zo bang voor bent: om in de spotlight te staan, op te vallen. Omdat je daar eerder in je leven nare ervaringen mee hebben gehad: uitgelachen worden, afgewezen worden, met de nek aangekeken worden en niet meer bij de ‘club’ horen. Dus vermijd je het om te schitteren en houd je jezelf klein. En dan laat je die taken dus maar even liggen. Wel zo veilig.

 

Al deze oorzaken, en met name de laatste twee, bevestigen je onbewuste twijfels en angsten over je eigenwaarde. Niet goed genoeg zijn, het niet voldoen, het niet aankunnen.

Onderzoek je eigen patroon

En eigenwaarde begint met jezelf werkelijk serieus nemen. Als jij het al niet doet waarom zou een ander het dan wel doen? Het is dan ook raadzaam om je bewust worden van je eigen uitstelgedrag én deze onderliggende patronen. En door vervolgens in actie te komen kun je je eigen patroon stap voor stap doorbreken.

  • Op welke momenten of in welke situaties vertoon jij uitstelgedrag?
  • Om welke taken gaat het specifiek?  uitstellen, uitstelgedrag, faalangst, perfectionisme, angst voor succes

Schrijf ze eens op voor jezelf.

  • En onderzoek dan wat daarbij de onderliggende reden of oorzaak zou kunnen zijn?
  • Waar ben je bang voor en/of wat ben je aan het vermijden?

Kies dan iets relatief kleins van je lijst dat je momenteel uitstelt.

  • Hoe graag wil je dit anders gaan doen?
  • Hoe bereid ben je om hier actief verandering in te brengen?

En dan nu in actie ;-):

Maak dan nu de commitment met jezelf dat je dit klusje of deze taak vandaag (morgen of dit weekend …) opgepakt en afgrond hebt.

En tot slot de evaluatie:

  • Hoeveel voldoening geeft dit?
  • Hoe blij ben je nú met jezelf?

 

Leuk als je je succes hieronder met ons wilt delen!

 

***

 

Reacties op dit artikel zijn hieronder welkom. NB: om spam te voorkomen wordt je bericht niet meteen zichtbaar.

Ken je mensen voor wie dit ook interessant kan zijn? Delen mag ook! Gebruik daarvoor de social media buttons hieronder.

 

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *