Werkgeluk

Zo kun je een burnout voorspellen

Zo kun je een burnout voorspellen (met een systemische blik)

Bij burnout wordt vaak gedacht dat het door te hard werken komt, en dat even een tijdje niet werken en het rustig aan doen dé oplossing is.

Nu is stoppen en rust nemen altijd een goed idee, maar daarmee ben je er vaak nog niet. Want als je de problemen alleen aan de oppervlakte aanpakt, dan is terugval in oude patronen bijna altijd gegarandeerd.

Het is pure symptoombestrijding als je niet ook naar de werkelijke, onderliggende oorzaken kijkt.

Het is inderdaad waar dat de meeste mensen die uitvallen met een burn-out gedreven, harde werkers zijn. Maar dat harde werken is meestal een uitingsvorm van diepere patronen en ‘imprints’.

De overlevingsstrategieën die ik veelal zie bij mensen die ik begeleid, en die uit deze imprints voortkomen zijn:

  • Ze geven heel veel van zichzelf, kunnen geen ‘nee’ zeggen en gaan daardoor vaak over hun eigen grenzen heen
  • Ze hebben een enorm groot verantwoordelijkheidsgevoel
  • Ze zijn heel loyaal naar de werkgever, collega’s en klanten toe
  • Ze zijn niet in contact met hun eigen lichaam en behoeftes, en voelen daardoor de signalen van hun lichaam niet aan
  • Ze vinden zichzelf nooit goed genoeg en daardoor vervallen ze in bewijsdrang en perfectionisme
  • Ze zijn bang om te falen, door de mand te vallen, afgewezen te worden en er niet meer bij te horen
  • Ze voelen zich niet volledig veilig op de werkvloer, in het team, etc.
  • Ze werken vooral op wilskracht omdat hun hart niet (meer) in dit werk ligt.

Dit zijn vaak patronen die al jong geleerd zijn in de thuissituatie, in het gezin van herkomst. Kinderen doen er alles aan om de boel bij elkaar te houden als er onrust, spanningen, ziekte, verlies of andere situaties zijn die onbalans of disharmonie veroorzaken.

Daarmee cijferen ze zichzelf weg. Maar dat niet alleen, ze geven zichzelf ook de schuld van de situatie. Kinderen betrekken namelijk alles op zichzelf: “Ik heb vast iets fout gedaan” of “Papa is weggegaan omdat ik stout was en nu houdt hij niet meer van mij”.

En vervolgens gaan ze overcompenseren.

Ze maken zich sterk, door pijn en verdriet weg te stoppen en lasten te dragen die niet bij hen horen. Ze stoppen hun verlangens weg want er moet voor de ander (ouder, broertje of zusje) gezorgd worden. Ze passen zich aan zodat ze niet tot last zijn, want papa of mama heeft het al zo zwaar.

Vervolgens worden deze imprints onbewust allemaal mee in het volwassen leven, die dan tot uiting komen op de werkvloer, in relaties en in hoe ze met zichzelf omgaan. En deze patronen zijn een uitermate goede voedingsbodem voor stressklachten, en wanneer deze niet tijdig worden gesignaleerd en aangepakt, uiteindelijk een burnout.

“You can’t poor from an empty cup.”

Dus, zonder dat je het misschien doorhebt ben je alsmaar aan het doorjakkeren, jezelf aan het bewijzen en alsmaar voor anderen aan het zorgen. Voor je collega’s, klanten, maar ook thuis voor je kinderen, je partner, en misschien ook je vrienden en eigen familie.

Op den duur houd je dat niet vol want zo pleeg je roofbouw op jezelf. En uiteindelijk raakt je fysieke, mentale, emotionele én spirituele energiepotje leeg.

En dan is het zaak om, zoals gezegd, niet alleen rust te nemen, maar ook praktische tools aangereikt te krijgen om de energielekken aan te pakken, de vitaliteitsreserves weer aan te vullen en het zelfmanagement te verbeteren.

En voor duurzaam herstel is het cruciaal om er ook systemisch naar te kijken, om  ook naar de diepere lagen af te dalen zodat de imprints en de daaruit ontstane patronen, de copingsmechanismen, bloot te leggen en te helen.

***

Reacties op dit artikel zijn hieronder welkom, leuk om van je te horen! NB: om spam te voorkomen wordt je bericht niet meteen zichtbaar.

Ken je mensen voor wie dit ook interessant kan zijn? Delen mag ook!
Gebruik daarvoor de social media buttons hieronder.

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *